Dromen achterna.

Al geruime tracht ik te achterhalen waarom voor sommigen mensen hun dromen uitkomen en voor anderen niet? Voor mezelf heb ik gaandeweg een paar kapstokken gecreëerd.

 

Eerst en vooral, ieder mens heeft drie dingen nodig:
        -         zijn geest, brein, verstand, denken
        -         zijn hart
        -         zijn talent(en)

Het denkvermogen moet stil gelegd worden en de 2 volgenden, nl. het hart en de talenten, dienen grondiger ontdekt te worden. Dit lijkt een filosofisch gegeven maar dat is het niet, het is eerder een praktische training.

Als mensen naar me toe komen en me vragen hoe ik het deed - en nog steeds doe - geef ik hen de volgende informatie:

Het verstand, de geest, het brein of het denkvermogen is een samenvoegsel van kleinere zelfstandige persoonlijkheidjes. Deze kleinere delen van de geest zijn ooit ergens ontstaan tijdens een onbewaakt moment door een onschuldige omstandigheid: een mini-trauma zeg maar. Als dat kleine traumaatje een paar keren in het leven bevestigd wordt, krijgt dit een eigen leven en wordt het een onechte waarheid die heel realistisch lijkt. Of zoals het Engelse woord FEAR de afkorting zou kunnen zijn van: False Evidence Appears Real: een Valse Vanzelfsprekendheid die Echt Lijkt. Deze onechtheid noemt men: een patroon, een conditionering, een ikje,...

Het zijn net die patronen of conditioneringen die mensen weerhouden van datgene wat ze willen bereiken in hun leven. De meesten hebben het niet of bijna nooit door dat het ‘valse’ gedachten zijn... ze lijken zo echt èn waar in hun realiteit. Net omdat die valse gedachten al jaren een eigen leven leiden en de realiteit steeds weer inkleuren kunnen ze blijven bestaan, doorwoekeren en zichzelf steeds opnieuw bestendigen. Het worden dan overheersende conditioneringen.

Het bestaan van deze geestelijke obstructie is mij destijds aangereikt door een goeroe. Jammer genoeg is die mens op het einde van zijn imperium sterk ontspoord en heeft hij op duivelse wijze tientallen mensen op alle vlakken misbruikt ter compensatie van al het goede werk dat hij ooit leverde. Verschillende volgelingen kunnen en of mogen het groter geheel nog steeds niet zien. Jammer.

De training die ik voor mezelf al die jaren hanteer, geef ik nu door aan diegenen die het willen gebruiken. Het is niks nieuws maar bijzonder handig als je die woekerende dromen, wensen en verlangens niet langer in de weg wil staan.   Het vraagt een dosis goeie wil en luisterbereidheid om dit alles te be-grijpen en te integreren in het dagdagelijkse bestaan.

Vervolgens. Onderscheidingsvermogen is wat een mens nodig heeft om het verschil te ontdekken tussen wat er echt diep in het hart schuilt en wat je denkvermogen jou zegt. Je zou het ook intuïtie kunnen noemen... die ideeën die er plots en onverwacht zijn en waarvan je bij god niet weet van waar ze plots komen.

Datzelfde hart staat ook garant voor de wensen en de verlangens waarvan je warm wordt. Iedereen wil de lotto winnen en veel geld op de rekening maar wordt je daar ècht warm van? Voor wat zou je door een vuur willen gaan? Voor wat zou je een hand willen geven? Wie of wat zou je dolgraag willen schenken wat hij of zij nodig heeft? Wat doet jou wegdromen/smelten? Wat zou je doen met een onbeperkt budget?

Voor diegenen die geen inspiratie kunnen vinden of beweren dat ze geen droom/dromen hebben, verzamelde ik tijdens de laatste week van 2010 maar liefst 1000 dromen en verlangens. Op eenvoudig verzoek kan ik je deze prachtige verzameling e-mailen. Meer dan 100 mensen werkten hieraan mee.

Tot slot de talenten. Hoe vanzelfsprekend of doodgewoon vinden wij datgene waar we goed in zijn:

-     een dichter vindt het makkelijk om elke ochtend tijdens zijn koffie een schrijfsel te produceren,
-     een metselaar vindt stenen in verband stapelen simpel,
-     een muzikant speelt voor zijn plezier,
-     een webmaster bouwt sites op 1, 2, 3,
-     een familiehelpster vindt het eenvoudig om ettelijke keren per dag wat ingrediënten op creatieve wijze bij elkaar te gooien en een maaltijd op tafel te toveren,
-   en ga zo maar door...

Precies omdat die kwaliteiten voor de desbetreffende eigenaar zo makkelijk te gebruiken zijn vindt hij of zij ze niet meer bijzonder. Heel gewoon zelfs. Sommigen mensen beweren dat iedereen als een onbeschreven blad wordt geboren maar dat is uiteraard niet zo. Sommigen bezigheden lopen altijd van een leien dakje, anderen nooit.

Eerlijkheidshalve vindt ieder persoon wel een paar talenten in zijn eigen bestaan, al moet hij soms diep graven. Vaak of bijna altijd wordt het kind met het badwater weggegooid en worden heel wat bijzonderheden door de drager in kwestie van de tafel geveegd... en dat is zooo jammer. Het belang van deze krachten wordt onderschat.

Tot slot de combinatie van dit alles. Enkel een bereidwillige geest kan met een zekere openheid zijn struikelblokken (patronen), zijn intuïtie (hart) en zijn vaardigheden (talenten) ontdekken door middel van een simpele training. De afgelopen maanden heb ik verschillende mensen het zien presteren om deze bewustwording te integreren. Een zeer warm hart en een dikke proficiat draag ik hen toe.

Voor alle anderen,
dit is wat mij al jaren bezighoudt.

 

LucK  

Follow your Dreams

There are images around us
and everything we see
some are real
some are fantasy.

To the one to see his Vision,
to the child who lives his Dreams.
You’re the one who decide
what you’re gonna be.

So give it your best
don’t you worry about what some may say.

Follow your Dreams!
That’s really all that you can do.
Give it your best
and remember that life is what you choose.

Follow your Dreams and do what you love to do,
follow your Dreams and do what you love to do...

 

 

Alweer een grote vink.

 

Vier maanden België achter de rug... aanpassen... vanalles uit de doeken doen... vanalles afwerken... en opnieuw dromen uitvinken... een grote deze keer.

Azzek nog zou trouwen was een veel groter succes dan co-auteur Louis en ik ooit hebben durven dromen: alleen maar uitverkochte voorstellingen, meer dan 4000 bezoekers, veel nationale belangstelling èn vast en zeker hernemingen dit najaar en in 2012.

 

Hoe het project - aanvankelijk een kleintje - tot stand kwam wil ik graag met jullie delen. Hadden Louis en ik dit allemaal zo gepland? Bijlange niet.

Het begon enerzijds als cafépraat aan een Tremelose toog waar Louis met de mensen van een lokale toneelkring palaberde over een toneelstuk met hier en daar een paar liedjes in van de Strangers, anderzijds was het één van de doelstelling van Het FilmGenootschap -   van bij de start van de vzw in januari 2001 - om ooit eens een musical te creëren.

 

Voorjaar 2009, het begin van de crisis. Louis en ik namen ons voor om dat jaar onze dromen en wensen in te vullen en eens te doen wat we al die jaren hadden uitgesteld. We waren het snel eens om aan een musical te beginnen met liedjes van de Strangers. Maar kon dit wel? Kan en mag je zomaar muziek en teksten van anderen gebruiken? Aan wie konden we dit vragen?

In geen tijd hadden we in La Cita te Heist een afspraak met Stranger Nest Adriaenssens en zijn kameraad Freddy Michiels, een Antwerpse ondernemer. “Natuurlijk mag dat,” zei Nest, “iedereen mag toch nummers van de Strangers brengen...” Hij informeerde ons dat ook Luc Caals een idee had om hiermee iets te doen vermits die onlangs gebombardeerd was tot peter van het Strangers-repertoire.

Zomer 2009. Wij naar Middelkerke voor een ontmoeting met de heer Caals, vlak voor zijn sound-check van de zomershow. “Neen, ik heb nog geen concrete plannen met het repertoire maar ik wil jullie project wel blijven volgen”, was Luc zijn besluit.
Louis dook onder in zijn mobilhome, beluisterde alle 425 nummers en maakte een selectie in verschillende thema’s. Hij knipte en plakte, schreef allerhande bindteksten en kwam 2 weken later met een 1ste versie op de proppen.

Daar begon mijn bijdrage. Ik analyseerde het eerste schrijfsel, rafelde het uiteen en gaf Louis bakken vol feedback. En zo ging het een keer of 5 over en weer tot we spoedig een werkbaar geheel hadden: personages werden geschrapt, het hoofdverhaal en de subverhalen werden scherper gezet en vooral mijn keuken werd in die tijd efficiënt als Post-it-plakbord gebruikt om te structuur overzichtelijk te houden.

Met versie 6.0 werd het hoog tijd om naar de Strangers toe te stappen. Luc Caals was nog steeds betrokken partij en had op 5 oktober 2009 een ruimte in hotel Skandic te Borgerhout voorzien.   Op krachtige wijze overweldigden we de 4 artiesten van weleer dat we de zaak ernstig namen en dat enkel hun toelating het geboren kind nog in de weg kon staan. Die toelating kregen we ... ook op papier.

Luc Caals werd enthousiaster dan ooit en was bereid om zijn bedrijf in de strijd te gooien om de produktie te doen.   Al gauw wist hij een aantal kleppers van artiesten en zijn orkest te strikken voor deze uitvoering. De Roma te Borgerhout stapte mee in het avontuur en data lagen vast. Het ging razendsnel vanaf dit ogenblik.

De werktitel was destijds “Zot van AA” ... tot op het moment dat Jan Verheyen zijn nieuwe film voorstelde... Het meest aansluitende Strangers-liedje was “Azzek nog zou trouwen”, dat werd de nieuwe titel en het thema van het geheel.

Juli 2010. Voor het eerst ontmoetten we alle acteurs en arrangeur Steven Mintjens. Het stuk werd voor het eerst met iedereen doorgenomen en agenda’s werden bij elkaar gelegd om de ganse planning tot aan de opvoeringen samen te stellen. Dat het krap zou worden wisten we toen al maar vol goeie moed waren we begonnen. Steven introduceerde mij in de wondere wereld van het muziekschrijven, nog nooit had ik gehoord van ‘toontjes zetten’. Was me dat een openbaring zeg. Ik zag de eene na de andere zangtechniek voorbijkomen... een nieuwe wereld ging voor mij open. Ik zou zoveel mogelijk repetities bijwonen om als een spons zoveel mogelijk nieuwe informatie op te doen. En dat deed ik ook.

En toch was het stuk nog niet af. Door de verschillende schrijfervaringen die ik de afgelopen jaren mocht ervaren wist ik dat een sterk einde altijd een moeilijke bevalling was. Dat was ook deze keer niet anders. Aan de hand van een aantal drastische ingrepen, een gigantische tijdsprong en een portie emo kwam ik tot de suggestie van een sterk einde. Louis verfijnde het geheel. Eindelijk af. Nadien zouden er nog een aantal dingen - de zogeheten ‘zakken’ - sneuvelen.

Het nieuwe programmaboekje van de Roma kwam uit en de reservaties liepen als een trein. Dit had niemand verwacht. We wisten dat we iets leuk te pakken hadden maar dat het deze vaart zou nemen konden we onmogelijk voorspellen.

20 januari 2011. Persvoorstelling in het Antwerpse stadhuis op ‘t Schoon Verdiep. Het enige wat producer Luc Caals nog kon verkondigen waren de 2 extra voorstellingen op maandag, de voorziene 3000 plaatsen waren reeds uitverkocht. In de laatste week voor de première kon Luc alleen nog maar in de pers meedelen dat alles de deur uit was. Hij moest zelfs commercials op ATV annuleren, verschuiven naar een later datum. Want toen was het al duidelijk dat er hernemingen zouden komen. Guy Beyers van Benelux theater sprak van een bom.

De 2 repetitiedagen in de Roma liepen niet van een leien dakje, er moesten behoorlijk wat klank- en lichtproblemen opgelost worden en de tekstbrok was voor de acteurs groter dan gedacht. Maar de première knalde ! De heren Strangers en alle genodigden waren overdonderd door de prestaties van het ganse team.   Naar eigen zeggen hadden de Strangers op deze erkenning al bijna 10 jaar gewacht. Ook in de pers werd de opvoering gesmaakt, heerlijk.

       

Ikzelf kan alleen maar besluiten dat dit avontuur een veelvoud is van ik er ooit had van gedroomd. Gaandeweg bewandelden Louis en ik dit groeiend pad, met groot plezier.   Mijn honger is groter dan ooit. En er komt nog meer, hoedanook.
Mijn nichtje Suzy, muzikale moeder van 3 muziekmakers en echtgenoot van een muzikale duizendpoot heeft mij vlak voor mijn vertrek naar Indonesië overladen met tientallen zelfstudiepakketjes. Het hoofdstuk ‘zelf muziek schrijven’ zit er langzaam maar zeker aan te komen alhoewel Louis en ik nog plannen hebben met de 365 resterende liedjes van de Strangers. Maar dat er nog meer op komst is, staat als een paal boven water.

Ik zal het combineren met een nieuw ingeslagen weg die ik opgegaan ben in Jakarta... meer daarover volgende keer.  

 

Luck

Bij deze wil ik iedereen bedanken die mij geholpen en gesteund heeft in het realiseren van al mijn dromen tijdens de afgelopen jaren. Allen bedankt.

 

 

Nieuwjaarsreceptie

 

2010 was een fantastisch jaar vol realisaties van dromen!

 

Onpaardans, het theaterstuk van mijn dromen mocht ik met een mini toernee afronden op 28 februari 2010. Heerlijke ervaring was het om dit ijzersterk drama samen met Kris op de planken te mogen brengen onder de deskundige begeleiding van Eddy. Dankzij de samenhangende organisatie van De Vrolijke Vrienden uit Duffel werd het een gesmeerde operatie. Bedankt iedereen.

 

 

Een wereldreis, een gans jaar lang voorbereid, werd 2 weken later aangevat: Sikkim, India, Indonesië, Bali, Gili Islands, Australië, Tasmania, Thailand, Laos, New Zealand en Peru werden onveilig gemaakt. Wat een zegen was het om zo veel gigantische helpers onderweg te mogen begroeten. Het ene na het andere   gastgezin ontving mij met open armen en verzorgde mij als een koning. Een goddelijk geschenk was het. Bedankt lieve en openhartige mensen.

 

 

Dan die andere droom: de Engelstalige versie van Cats live zien. Ik stond in Sydney aan de grond genageld toen ik op een advertentiebord met een aankondiging van de Australische Cats botste. Mijn haren stonden recht op mijn armen... de opvoeringsdata bleken niet zo geschikt te zijn. Een paar mirakeltjes zorgden er toch voor dat ik kon gaan kijken, ik heb er van genoten tegen 120 tranen per uur.

 

 

De eigen musical dan. Louis en ik hadden in de zomer van 2009 een werkbare versie in elkaar geknutseld. Zot van AA was de werktitel... helaas was Jan Verheyen ons voor. Nu, meer dan een jaar later hebben Smile Entertainment en Benelux theater een professionele cast, een locatie en al het nodige geprogrammeerd om gedurende een hele tijd deze typische Vlaamse productie te laten schitteren. Azzek nog zou trouwen het het nu. Ik kijk opgewonden uit naar de langverwachte première op 24 februari in de Roma te Antwerpen. Verschillende voorstellingen zijn reeds uitverkocht. In de wandelgangen wordt reeds gedacht een herneming in het najaar. We hebben een hit te pakken. Leuk.  

 

 

Ik sloot het jaar letterlijk af met het voltooien van een 1000 dromenlijst. Jawel, mijne dames en heren, we zijn er met z’n allen in geslaagd om tijdens de drukste feestdagen van het jaar 1000 dromen bij elkaar te sprokkelen op een dikke week tijd. Dankjewel:   Komaya, Hester, Josée, Marleen, Johan 1, Debby, Ann, Alicia, Rick, de kleuters, Nancy, Annemie, Gert, Marcel, Evita, Veve, Suzy, Wim, Greet 1, Ingrid, Kris, Anette, Rasyanto, Anita, Fairuz, Dirk, Agnes, Edwin, Tinuk, Imke, Greet 2, Christel, Yordi, Peggy, Goele, Anne, Mey, Louis, Ida, Johan 2, Gelske, Suzy, Laura, Hendra, Elizabeth, Emilie, Sophie, Kim, Erna, Katahati Institute, Heart Focus Surabay en de Poolse netwerkers. Meer dan 50 contactpersonen, waarvan sommigen een groep mensen vertegenwoordigde. In feite hebben meer dan 100 mensen hun dromen, wensen en verlangens met ons gedeeld.   Als dat geen geslaagd experiment is!Als je denkt dat deze lijst jou zou kunnen inspireren is deze lijst op eenvoudig verzoek verkrijgbaar. Geef mij een seintje op: luc@tropical.be   en ik stuur je zo snel mogelijk de lijst. Zoals aangekondigd zijn alle dromen anoniem weergegeven.

 

Paulo Coelho, een zeer bekend auteur bevestigde ons experiment en schreef op nieuwjaarsdag op facebook: “Durf te dromen”. Heeeerlijk...

 

 

En daar stopt het niet mee. Er staat heel wat op het programma van 2011. Vast en zeker komen er nog droom-experimenten waar ik jullie medewerking kunnen gebruiken, volgende week start de volgende al.  

 

Ik zal mij langzaam haasten om de documentaire verder af te werken, het Europese stuk van de film komt dit jaar aan de beurt. Een gloednieuwe workshop en een boek, beiden als resultaat van mijn reis doorheen verschillende culturen, zijn nu mijn prioriteit. Nog in het voorjaar wil ik met trots mijn seminarie hier in België uitproberen. Ik wil testen of ik er in slaag om anderen hun dromen te laten bereiken en te beleven. Voor mij werkt het in ieder geval al enkele jaren, nu de rest nog.

 

Ik wens jullie een 2011 vol magische dromen...  

 

Waar (dag) droom jij van?

Wat wens je jezelf al jaren toe?

Wat zou je anderen toewensen (behalve geluk) ?

Wat zou jij doen met een onbeperkt budget?

 

Diegene met meer dan 20 worden getrakteerd! Uiteraard zal elke droom anoniem behandeld worden. Stuur maar op!! (luc@tropical.be)

Eerste documentaire

De tijd is stilaan aangebroken om de eerste resultaten van mijn trip te tonen. Onderstaande link is een preview montage van de beelden die in Lao PDR gedraaid werden in mei 2010. Echter moet ik de gevoelige kijkers voor de heftige boodschap van de documentaire waarschuwen want het is geen rooskleurig verhaal en het heeft niets te maken met die andere zoektocht naar het bereiken van dromen en doelen. Mijn enige drive was destijds om mee te helpen aan de bewustwording van de Geheime Oorlog die de Amerikanen nog steeds ontkennen.

http://www.youtube.com/watch?v=Xy5RYrlrLCg

Luck